การสร้าง “โลกสีเขียว” ในกรอบความคิดของใครหลายคน อาจลงเอยและสิ้นสุดด้วยการลงมือปลูกต้นไม้ แต่แท้จริงแล้ว “ต้นไม้” หาใช่คำตอบสุดท้ายของการมีโลกสีเขียวที่ยั่งยืนไม่ หากแต่ต้นไม้จะเจริญงอกงามและเติบโตขึ้นมาได้นั้น ปัจจัยสำคัญคือการมี “ดิน” ที่ดีต่างหาก

และในเมื่อ “ดินดี” คือต้นกำเนิดของต้นไม้ “จิตสำนึกที่ดี” ก็น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของความงดงามที่งอกเงยขึ้นในสังคมเช่นกัน

ดังนั้นหน้าที่ของมนุษย์กับการมีชีวิตอยู่ในท่ามกลางกระแสของโลกสีเขียว จึงมิใช่เพียงแค่การอาศัยอยู่เพื่ออนุรักษ์ หรือเยียวยารักษาสภาพแวดล้อมตามคำเรียกร้องของสังคมเท่านั้น แต่ยังหมายรวมถึงการอยู่ร่วมกับทุกชีวิตในธรรมชาติอย่างมีคุณค่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ส่วนหน้าที่สำคัญของผู้นำทางธุรกิจ ที่พึงยึดถือปฏิบัตินอกเหนือจากการมุ่งหวังเพียง
ผลตอบแทนสูงสุดก็คือ การพยายามปลูกจิตสำนึกให้ผู้คนในสังคมได้สำเหนียกถึง
ความรับผิดชอบต่อโลกใบนี้ให้ได้มากที่สุด และกระทำตนให้เป็นแบบอย่างของ
พลเมืองบรรษัทที่ดีของสังคมทั้งต่อหน้าและลับหลัง นั่นคือ ต้องสร้างประโยชน์
แก่กิจการ และส่วนรวมบนพื้นฐานของการไม่เบียดเบียนกัน สงเคราะห์ช่วยเหลือ
ส่วนรวมตามกำลังความสามารถเท่าที่จะกระทำได้